“Sözleri, Müziği ve Yorumu Nilüfer’den: İşte ‘Bir Güle Kandım’ın Hikâyesi”

Köşe Yazısı | Yazan: Murat Fırat

Her sanatçının bir dönemi olur derler. Kimi bir yıldız gibi parlar, sonra söner; kimi sessiz sedasız kaybolur gider. Ama bazı sanatçılar vardır ki, onlar zamanın ruhuyla yarışmazlar — zamanı kendilerine uydururlar. İşte Nilüfer tam da bu sanatçılardan biri.

Türk müzik tarihinde Nilüfer ismi, sadece bir ses değil, bir tavırdır. Sadece bir melodi değil, bir duruş. Bu yüzden her yeni şarkısıyla, sadece kulağımıza değil, ruhumuza da dokunur.

Son günlerde yine sessiz sedasız ama güçlü bir adım attı Nilüfer. “Bir Güle Kandım” isimli yeni şarkısıyla, bir kez daha müzik dünyasına adını yazdırdı. Ama mesele sadece bir şarkı yayınlamak değil burada. Mesele, bu çağın hızına karşı sakin adımlarla yürüyebilmek. Nilüfer bunu yıllardır yapıyor. Müzikal kariyerine o kadar sadık, o kadar özenli yaklaşıyor ki, bir şarkıyı sırf gündemde kalmak için değil, gerçekten anlatacak bir şeyi olduğunda çıkarıyor.

Bakın, “Bir Güle Kandım”ın sözleri de müziği de Nilüfer’e ait. Bu detay, onun kariyerinde nadir ama kıymetli bir yere sahip. Çünkü Nilüfer, uzun sanat yaşamı boyunca daha çok başarılı söz yazarları ve bestecilerle çalışmış, onların şarkılarına ses vermiş bir sanatçı. Ancak şunu da unutmamak lazım: Nilüfer zaman zaman kendi iç dünyasından süzülen sözlere ve bestelere de imza attı.

Onun kariyerinde, sesinden çıkan şarkılar kadar başkalarının yazdığı ama onun ruhuyla başka bir anlam kazanan eserler de çok önemli bir yer tutuyor. Aslında dinleyici, Nilüfer’den sadece onun yazdığı değil, başkalarının hikâyelerini de onun sesiyle dinlemeyi seviyor. Çünkü Nilüfer’in yaptığı şey sadece şarkı söylemek değil; şarkıya ruh katmak, şarkının hikâyesini yaşamak. Yıllardır dinleyicisiyle kurduğu bu özel bağ da buradan geliyor zaten.

Ve şarkıya baktığınızda hemen hissediyorsunuz: Bu şarkı Nilüfer’in sesine yakışmak için yazılmış değil — zaten o ses, o ruhla yazılmış. Özellikle nakaratındaki o kırılganlık, o yorgun ama asil duruş, Nilüfer’in yıllardır biriktirdiği o hayat tecrübelerinin melodik bir özeti gibi.

“Bir güle kandım” diyor. Oysa burada bahsedilen şey, sadece bir aşk değil. Burada bahsedilen, insanın kendi hayatındaki kandığı umutlar, inandığı masallar. Her birimizin hayatında kandığımız “güller” yok mu zaten? Hayaller, sözler, insanlar… Ama Nilüfer’in farkı şu: O, kandığı şeyleri romantikleştirmek yerine, bir olgunlukla kabul ediyor. “Kandım ama büyüdüm” der gibi bir tavrı var şarkıda.

Ve dikkat edin, şarkının temposu da böyle. Ne tam bir hüzün, ne de bir isyan. Sessiz bir kabulleniş. Tam anlamıyla bir “yastaba” şarkısı. Yani hüzünle baş başa kalıp, aynı zamanda kendine iyi gelecek bir melodinin eşlik ettiği bir tür duygu akışı.

Müzik dünyası, çoğu zaman gürültüyle dolu. PR kampanyaları, sosyal medya efektleri, TikTok akımları… Nilüfer bunların hiçbirine ihtiyacı olmadan yoluna devam edenlerden. O, sesiyle değil; yaşanmışlığıyla şarkı söyler.

Şimdi Amerika’dan Avustralya’ya kadar Türk diaspora’sı bu şarkıyı konuşuyor olabilir. Belki listelerde ilk sıralarda yer almayacak, belki TikTok gençliği anlamayacak bile. Ama önemli değil. Nilüfer’in yaptığı müzik, zamanın testinden geçmiş bir müzik. Hemen bitmeyecek, bir kenarda bekleyecek. Belki bir gün, bir gece, bir kalp kırıklığında tesadüfen karşınıza çıkacak ve diyeceksiniz ki: “Ben de bir güle kandım…”

Sanatçılığın özü işte budur. Sadece ses değil, bir ömür biriktirmek. Nilüfer bunu yaptı, yapıyor, yapmaya da devam edecek.

Ve ben bir köşe yazarı olarak şunu söylüyorum: Bazı sesler sadece kulaklara değil, kalplere mirastır. Nilüfer, o seslerden biri.