Haber: MURAT FIRAT Pop müzik bazen kendini tekrar eden bir döngüye hapsolur; aynı duygular, aynı ritimler, aynı güvenli formüller… Ama arada bir birileri çıkar ve o döngüyü kırar. Hande Yener tam olarak bunu yapmayı alışkanlık hâline getirmiş bir isim. Bu kez yanında Madrigal ile birlikte sunduğu “Ego”, sadece yeni bir şarkı değil; bir ruh hâlinin, bir çağın ve belki de en önemlisi insanın kendisiyle olan kavgasının sesli kaydı gibi duruyor. “Ego”yu dinlerken ilk hissedilen şey, onun bir yere ait olmama hâli. Ne tam anlamıyla ana akım popun parlak yüzüne yaslanıyor ne de alternatif sahnenin karanlık köşelerinde kayboluyor. İkisinin arasında, sınırların bulanıklaştığı bir yerde duruyor. Bu da şarkıyı güvenli olmaktan çıkarıp canlı hâle getiriyor. Çünkü güvenli olan çoğu zaman unutulur, risk alan ise iz bırakır. Şarkının merkezine yerleşen “ego” kavramı, burada sadece bir kelime de...